Genç İstikbâl Dergisi Yazıları

Bir futbol maçının 5. dakikasında takımınız 5-0 geriye düşse ne hissederdiniz? Çoğu insan moral olarak çöker, umutsuzluğa düşer. Çok az insan ise "Daha 85 dakikamız var." diyerek umudu elden bırakmaz. Aslına bakarsanız iki tavır da galip gelmeyi, yenilmemeyi önceleyen bir anlayışa sahiptir. Müslümanca olan tavır ise skordan bağımsız olarak üzerine...

Yani o kadar da ileri gitmeye gerek yok. Hepimiz toprak olacağız ama meslek seçimi önemli. Çünkü dünya hayatının yapısı gereği insanın en azından beslenme, barınma gibi temel ihtiyaçlarını karşılayabileceği bir mesleğinin olması gerekiyor. Buna özetle geçimini sağlamak deniyor. Mehmet Âkif Ersoy'un şu dizeleri zaman zaman zihnimde yankılanır:

- Peeeh! Ben senin yaşındayken yirmi yaşındaydım.

- Abi bizim hayatımız olmuş isyan, senin dediğin lafa bak! Daha bu sabah anneme bağırıp kapıyı çarpıp çıktım. İsyansız günümüz yok. Hamdolsun(!)

- Burdan kaçmamız lâzım... Beraber, ne diyosun?

Evet, normalde Ocak ve Şubat'ın ardından Mart gelmesi gerekirken neden Ramazan? Bir anda neden kanal değişiyor? 11 ayımızı Milâdi takvime göre yaşarken neden birdenbire Hicrî takvime geçiş yapıyoruz. Tamam birdenbire değil artık. Eskiye nazaran bu geçiş Recep ve Şaban aylarıyla birlikte daha yumuşak oluyor ama olsun.

"Ölümden sonra hayat var mı?" diyenlere ölümden sonraki hayatı yaşadığımızı söylemek isterim. Çünkü biz bu hayattan önce zaten ölüydük: Kapiş?

Gayr-ı meşhur bir söz: To die or not to die!

"Dünyada rahat yoktur." (Hadis-i Şerif)

Gerçi mega filozof Tarkan "Başkası olma, kendin ol. Böyle çok daha güzelsin." demiş ama insan "olmak" yolculuğunda kendine bir örnek arıyor illâ ki. Çünkü insan taklit ederek öğrenir. Ancak eninde sonunda olacağı şey yine kendisidir. Bu konuda İbrahim Tenekeci şöyle diyor: Birini örnek alıp da yola çıkanlar, yolun sonunda kendilerini...

Bir an toparlanıp yerinizden fırlayacaktınız değil mi kavga var diye. Öyle ya: Koşun beyler diye başlayan bir cümlenin sonunda genellikle olay vardır. Sonra "Kavga yoksa niye çağırıyorsun kardeşim!" dediniz sanki. (Ama "kardeşim" kelimesini kullandınız, şifre var!)

Evet, yaz deyince akla Kur'an kursları gelir. Doğudan, batıya, güneyden kuzeye ülkenin her yerinde okullar kapanır kapanmaz ilk fırsatta yaz Kur'an kursları açılır. Çocuklar ellerinde Elif-Ba kitapları veya Kur'an-ı Kerim'le bu kursların, camilerin yolunu tutarlar. Camiler bu sayede yaz gelince çocuk açar.

Empatik biriyim. Karşı tarafın ne düşündüğünü, ne hissettiğini merak eder, tahmin etmeye çalışır, hâlet-i ruhiyesini yaşarım elimde olmadan. Velev ki karşı taraf bir keçi olsun.
Hoaydaaa keçi de nereden çıktı diyebilirsiniz. (İzin veriyorum.) Keçi derken inatçı bir karakteri değil bildiğiniz keçiyi kastediyorum. Hani şu, yavrusuna oğlak, erkeğine...

Fethi biliyorsunuz: Müslümanların ülke veya şehirleri i'lâ-yi kelimetullah amacıyla İslâmiyet'e açmaları, İslâm devleti idaresine almaları. Dünyayı ele geçirmek ise daha bencil bir düşünceyi ifade ediyor. Yani fetih "Allah'ın dünyasında Allah'ın dediği olsun, hakimiyet kayıtsız şartsız Allah'ındır." iddiasını güderken, dünyayı ele geçirmek...

Yokmuşuz, çünkü artık çokmuşuz. Hâlbuki daha düne kadar bir avuçtuk biz göklere sığmayan, bir buçuk milyar olduk birbirini duymayan. (Ezbere konuşmayayım, güncel nüfusa bakayım dedim: 2 milyar olmuşuz iyi mi? İyi mi derken bu iyi bi şey mi, emin olamadığım için soruyorum.)
Doğrudan azlığa övgü yapacak değilim ama eskiden konsantreydik be!...

Hayır!
Küreselleştirilme neticesinde dünyanın adeta küçük bir köye dönüşmesi, dünyanın az sayıda kişi tarafından kontrol edilmesi, iletişim araçlarının geldiği nokta itibarıyla tüm insanların neredeyse aynı gündemle meşgul olması, Instagram, Twitter X'in vs. bir nevi köy çeşmesi oluşu gibi konuları irdeleyecek değilim. Konumuz basit: Yerel Seçimler....

Şaka bir yana gerçekten yazdıklarım beni bağlamaz. Yani en azından sadece beni bağlamaz. Beni etkileyen herkesi bağlar, sorumlu kılar. Ailem, arkadaşlarım, dayım, kedim, yeşil montlu süt mısırcı, Twitter'da takipleştiklerim, büfeci Reşat... Yani herkes bugünkü benim ben olmamdan mesuldür. Çünkü su akar iz bırakır, turist döviz bırakır ve...